Media laden…
Hallo allemaal,
Ik ben van plan ergens deze week een update te plaatsen over mijn afgelopen paar weken, maar ik vond dat dit een eigen bericht verdiende vanwege hoe absurd het was.
Op 13 maart had ik een tentamen voor het vak Academic Skills for Political Scientists II.
En meer dan wat ook deed de belabberde organisatie me beseffen dat ik weer thuis ben aan de UvA.
We moesten een deel van het verkiezingsprogramma van GL/PvdA analyseren. We moesten het lezen en een heleboel vragen beantwoorden over de argumentatieve structuur.
Om te beginnen ontbrak de tekst die ik moest lezen gewoon. Ik maak geen grapje — ze gaven me een USB-stick waar alleen de vragen op stonden, niet de tekst.
Ik moest ongeveer 15 tot 20 minuten in de tentamenzaal zitten terwijl ze rondliepen op zoek naar de tekst die ik geacht werd te lezen.
Ten tweede zouden we als onderdeel van het tentamen toegang moeten hebben tot de slides van de werkgroepen als referentiemateriaal.
En raad eens — een van de documenten was gewoon helemaal leeg.
Ze hadden documenten met de titel Slides 1 t/m 6, en het document met de slides voor week 1 was gewoon helemaal leeg.
Gelukkig bleek het, nadat ik ernaar had gevraagd en zij het hadden uitgezocht, toch alleen de welkomstslides te bevatten.
En nu het echt indrukwekkende deel. Bij een van de vragen hadden ze simpelweg het antwoord uit het antwoordmodel laten staan — inclusief een puntenverdeling.
Dus wat het juiste antwoord moest zijn en hoeveel punten het waard was, welke antwoorden gedeeltelijk juist zouden zijn geweest en hoeveel punten die zouden hebben opgeleverd, en welke antwoorden gewoon fout zouden zijn geweest.
Er stond aan het einde zelfs een opmerking dat de docent niet zeker wist welke andere antwoorden juist zouden kunnen zijn, maar dat ze punten konden toekennen als iemand een heel goed beargumenteerd antwoord gaf dat buiten de reikwijdte van de vastgelegde antwoorden viel.
Eerlijk gezegd maakte het me op dat moment niet eens meer uit of ik het tentamen haalde of niet. Ik had het antwoord kunnen gebruiken en gratis punten kunnen krijgen, maar in plaats daarvan heb ik het hun verteld. Ik liet ze er een foto van maken om aan de verantwoordelijke docent te laten zien.
Op dit punt wilde ik alleen nog maar dat ze wisten hoe ernstig ze het hadden verpest.
Het is op een bepaalde manier indrukwekkend. Hoe kun je iemand een tentamen geven waarbij diegene een tekst moet lezen en analyseren, maar vergeten de tekst toe te voegen, een van de slidedecks toevoegen maar helemaal leeg laten, en ten slotte een van de antwoorden uit het antwoordmodel in het tentamen laten staan?
Nemen jullie jezelf op dit punt eigenlijk nog wel serieus als afdeling of universiteit?
Het is gewoon zo ongelooflijk vermoeiend.
Soms heb ik het gevoel dat ik in een slecht geschreven tekenfilm of realityshow leef. Iets met een tenenkrommende titel als ‘Hoe een blinde man naar de universiteit ging’.
De verhaallijn zou perfect passen — een blinde student die probeert te studeren terwijl iedereen om hem heen de absurdste dingen blijft doen omdat de instelling haar zaakjes simpelweg niet op orde heeft.
Maar dit is in totaal mijn negende jaar hier. Zeker, verdeeld over twee bachelors, maar toch — mijn negende jaar.
In het eerste seizoen was de verhaallijn misschien nog grappig geweest, maar we zitten in seizoen 9 en variaties op dezelfde memes worden nog steeds keer op keer op keer herhaald.
Op dit punt voelt het als een van die eindeloze series — van die series waarin het verhaal ondermaats is, maar omdat iemand met geld het nog steeds financiert, blijft de serie gewoon nóg een seizoen krijgen.
Dus ja, we zijn terug — back in black.
Mijn uitwisseling in Londen liet me proeven hoeveel beter het had kunnen zijn, maar helaas was die veel te snel voorbij.
Ik hoop alleen dat de UvA eindelijk stopt met het uitzenden van deze serie en een vervolg maakt.
Een feelgoodverhaal waarin het eindelijk gaat om groeien tijdens je reis door kennis op te doen, in plaats van te leven in een doorlopende meme.
Dat hoop ik eerlijk en oprecht. Niet alleen voor mij, want ik vertrek binnenkort toch, maar vooral voor de mensen die na mij hier komen studeren. Zo kan het echt niet doorgaan.